โครงการการพัฒนาและยกระดับแพลตฟอร์มเพื่อการแก้ไขปัญหาความยากจน จังหวัดนครราชสีมา (ระยะที่ 2)

บทสรุปข้อเสนอโครงการ/บทสรุปผู้บริหาร

     ปัญหาความยากจนในจังหวัดนครราชสีมายังคงเป็นอุปสรรคสำคัญต่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชน โดยเฉพาะในกลุ่มเกษตรกร ผู้ใช้แรงงาน และกลุ่มเปราะบางที่ขาดโอกาสเข้าถึงทรัพยากรและตลาด โครงการ “การพัฒนาและยกระดับแพลตฟอร์มเพื่อการแก้ไขปัญหาความยากจนจังหวัดนครราชสีมา (ระยะที่ 2)” จึงถูกจัดทำขึ้นเพื่อสร้างกลไกแก้ไขปัญหาความยากจนแบบเบ็ดเสร็จและยั่งยืน ผ่าน Provincial Poverty Alleviation Platform (PPAP) ซึ่งเป็นแพลตฟอร์มที่บูรณาการฐานข้อมูลระดับจังหวัด การพัฒนาโมเดลแก้จน และการขับเคลื่อนความร่วมมือระหว่างหน่วยงานภาครัฐ เอกชน และภาคประชาสังคม การดำเนินโครงการตั้งแต่ปี 2564–2567 พบว่ามีการขยายขอบเขตการทำงานไปยัง 18 อำเภอ หน่วยงานภาคีเครือข่ายเพิ่มขึ้นเป็น 75 หน่วยงาน และสามารถช่วยเหลือครัวเรือนยากจนกว่า 5,000 ครัวเรือน

     โครงการใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบ Participatory Action Research (PAR) และ Action Learning โดยมุ่งเน้นการมีส่วนร่วมของชุมชนและภาคีเครือข่าย มีการใช้ระบบ PPPConnext และ Decision Support System (DSS) เพื่อช่วยวิเคราะห์ข้อมูลและกำหนดมาตรการช่วยเหลือที่แม่นยำ โครงการนี้ยังมุ่งเน้นการสร้าง “อำเภอแก้จน” และ “ท้องถิ่นแก้จน” โดยเริ่มจากอำเภอเฉลิมพระเกียรติเป็นพื้นที่ต้นแบบ และขยายผลไปยังอำเภอจักราชในปี 2568 ผ่านการบูรณาการข้อมูล การพัฒนาอาชีพ และการสร้างเครือข่ายภาคี นอกจากนี้ ยังมีการจัดตั้ง “ภาคีขจัดความยากจนจังหวัดนครราชสีมา (KPAA)” เพื่อเป็นศูนย์กลางการบูรณาการหน่วยงานภาครัฐและเอกชนในการขับเคลื่อนยุทธศาสตร์การแก้ไขปัญหาความยากจน ภายใต้แนวคิด “ตลาดนำการผลิต” และ “การพัฒนาอาชีพฐานราก” ซึ่งช่วยให้กลุ่มเป้าหมายสามารถพึ่งพาตนเองได้ในระยะยาว

ผลลัพธ์ที่คาดหวังจากโครงการ

1. เพิ่มรายได้และโอกาสทางเศรษฐกิจให้กับครัวเรือนยากจนไม่น้อยกว่าร้อยละ 20 โดยใช้แนวทาง “ตลาดนำการผลิต” และ Matching Fund เพื่อกระตุ้นการลงทุนในระดับชุมชน

2. พัฒนากลไกสวัสดิการสังคมที่สามารถช่วยให้ประชาชนเข้าถึงบริการรัฐได้อย่างมีประสิทธิภาพ

3. พัฒนาศักยภาพบุคลากรและนักวิจัยในการขับเคลื่อนงานแก้ไขปัญหาความยากจน

4. ผลักดันแนวทางการแก้ไขปัญหาความยากจนสู่ระดับนโยบาย โดยการบูรณาการแพลตฟอร์ม PPPConnext และ DSS เข้ากับแผนพัฒนาจังหวัด

โครงการยังให้ความสำคัญกับการพัฒนาเศรษฐกิจฐานราก ผ่านการใช้เทคโนโลยีและนวัตกรรม เช่น การเกษตรอัจฉริยะ (Smart Farming), การแปรรูปผลิตภัณฑ์ชุมชน และการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานทางเศรษฐกิจ เพื่อให้ครัวเรือนยากจนสามารถเข้าถึงแหล่งรายได้ที่มั่นคง อีกทั้งยังส่งเสริมให้เกิด “ตลาดมหาวิทยาลัยแก้จน” เพื่อเป็นช่องทางในการกระจายสินค้าให้กับกลุ่มเกษตรกรและวิสาหกิจชุมชน รวมถึงการสร้างความร่วมมือกับภาคเอกชนและหน่วยงานระดับจังหวัดในการสนับสนุนเงินทุนและช่องทางตลาด โครงการนี้ยังมุ่งเน้นการส่งเสริม “ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออกเฉียงเหนือ” ที่สามารถเชื่อมโยงเครือข่ายเศรษฐกิจในระดับจังหวัดและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

     โครงการนี้เป็นแนวทางสำคัญในการแก้ไขปัญหาความยากจนแบบองค์รวม ผ่านการบูรณาการข้อมูล การขับเคลื่อนภาคีเครือข่าย และการใช้เทคโนโลยีในการสนับสนุนการตัดสินใจในระดับพื้นที่ การดำเนินงานอย่างต่อเนื่องจะช่วยให้จังหวัดนครราชสีมาสามารถยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชนได้อย่างยั่งยืน และเป็นต้นแบบที่สามารถขยายผลไปยังพื้นที่อื่นในระดับประเทศต่อไป