โมเดลแก้จนด้วยการลดหนี้สินครัวเรือน
ปัญหาหนี้สินในครัวเรือนยากจนเป็นอุปสรรคสำคัญต่อคุณภาพชีวิตและความก้าวหน้าทางเศรษฐกิจของประชาชนฐานรากในพื้นที่จังหวัดนครราชสีมาพบว่าครัวเรือนยากจนจำนวนมากมีภาระหนี้ทั้งในระบบและนอกระบบ ตัวอย่างเช่น ตำบลพระพุทธ อำเภอเฉลิมพระเกียรติ มีครัวเรือนยากจน 191 ครัวเรือน ในการสำรวจปี 2564 กว่า 57% ของครัวเรือนเหล่านี้มีหนี้สิน (110 ครัวเรือน จากทั้งหมด 191) รวมมูลหนี้กว่า 10.3 ล้านบาท โดยแหล่งหนี้หลักคือ หนี้กองทุนหมู่บ้าน และ หนี้ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (ธ.ก.ส.) สาเหตุการก่อหนี้ส่วนใหญ่ไม่ได้เกิดจากความฟุ่มเฟือย หากแต่เพื่อการยังชีพและความจำเป็น เช่น การลงทุนทำเกษตร ค่าใช้จ่ายรักษาพยาบาล การศึกษาบุตร หรือค่าใช้จ่ายครัวเรือนพื้นฐาน ดังนั้นการแก้ปัญหาหนี้คนจนจึงต้องเน้นที่การสร้างวินัยการเงินควบคู่กับการเพิ่มรายได้เพื่อให้หลุดพ้นจากกับดักหนี้อย่างยั่งยืน นอกจากนี้ ยังต้องคำนึงถึงหนี้นอกระบบซึ่งมักเกิดจากความจำเป็นเร่งด่วน และมีต้นทุนทางสังคมสูง เช่น ดอกเบี้ยเกินกฎหมายและการทวงหนี้ที่ไม่เป็นธรรม



